Dzień Seniora w Łubowie

Wspierają i pocieszają, gdy wymaga tego sytuacja, a swoim doświadczeniem i mądrością życiową pomagają w wielu trudnych sytuacjach. O seniorach – bo o nich tu mowa – pamiętają władze Gminy Łubowo, które każdego roku organizują tradycyjne spotkanie, będące doskonałą okazją do powiedzenia „dziękuję”. Imprezę dla seniorów przygotowują pracownicy Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, Biblioteki Publicznej Gminy i Urzędu Gminy Łubowo.
Dzień Seniora w Łubowie na stałe wpisał się w kalendarz imprez gminnych. I za każdym razem seniorzy z Łubowa i okolic dowodzą, że choć najstarsi wiekiem – wciąż są młodzi duchem – bardzo chętnie uczestniczą w organizowanym rokrocznie wydarzeniu. W środę, 6 lutego w hali sportowej w Łubowie z wójtem Andrzejem Łozowskim spotkało się ponad 300 osób. Uroczystość rozpoczęto wystąpieniem wójta, który zapoznał przybyłych z aktualnymi wydarzeniami z terenu gminy, podsumował także rok ubiegły i przybliżył dalszą strategię oraz perspektywy rozwoju Łubowa i okolic. Następnie na scenę zaproszono pary małżeńskie, które w tym roku obchodzą pięćdziesięciolecie małżeństwa. Jubilaci odebrali od wójta Andrzeja Łozowskiego Medale za Długoletnie Pożycie Małżeńskie, przyznawane przez prezydenta Andrzeja Dudę. W gronie „złotych małżonków” znaleźli się: /Janina i Czesław Borzykowscy (Strychowo), Ewa i Jarosław Eckert (Lednogóra), Antonina i Marian Jakubowscy (Dziekanowice), Witalisa i Zygmunt Kalmus (Żydówko), Stanisława i Kazimierz Michalscy (Leśniewo), Czesława i Jan Olejniczak (Leśniewo), Zofia i Tadeusz Ozimkowscy (Łubowo), Elżbieta i Ireneusz Piaseccy (Siemianowo), Bronisława i Józef Rokosz (Wierzyce), Teresa i Czesław Skubiszyńscy (Fałkowo) oraz Maria i Jerzy Wencel (Łubowo). /To uroczyste spotkanie uświetniła część artystyczna; przed seniorami wystąpili artyści z Teatru Muzycznego w Poznaniu. Zgromadzeni zostali poczęstowani ciepłym posiłkiem i obdarowani skromnymi upominkami. Dalsza część imprezy przebiegła na luźnych rozmowach przy kawie, wśród których dominowały wspomnienia i życzenia – także to, by ponownie spotkać się w tym samym miejscu już za rok. (ks)